PASIEKA MOJA


MIODY



MIÓD - definicja

Miód pszczeli - produkt wytworzony przez pszczoły z nektaru roślin, ze spadzi lub obydwu tych surowców i gromadzony przez robotnice jako zapas pokarmowy w komórkach plastra. Niewłaściwe jest określenie nazwą miodu pszczelego słodkich substancji otrzymywanych przez podkarmiane pszczół syropem cukrowym.

Klasyfikacja oficjalna (PN-75/A-77626) ogranicza się jedynie do miodów w obrocie handlowym i uznaje ich podział na trzy typy nektarowe, spadziowe i nektarowo spadziowe (mieszane)
W śród mioidów nektarowych wyróżnia się miody wielokwiatowe oraz sześć miodów jednoodmianowych: akacjowy, gryczany, koniczynowy, lipowy, rzepakowy, wrzosowy. Nieoficjalna klasyfikacja miodów jest dużo bogatsza i bardziej urozmaicona; dzieli się je nie tylko w zależności od źródła pożytku, ale również konsystencji, barwy, czasu i miejsca zbioru a także sposobu pozyskania. Miód płynny (patoka) jest przezroczysty. Miody skrystalizowane (krupiec) mogą mieć konsystencję drobnoziarnistą, mazistą, średnioziarnistą, galaretowatą, krupkowatą, gruboziarnistą. Ze względu na barwę rozróżnia się miody jasne, ciemne i wszelkie odcienie żółtego do brązowego i brunatnozielonego Pszczelarze często określają pozyskany miód według położenia pasieki: górski, leśny, łąkowy, spadziowy z drzew liściastych, iglastych lub wg. czasu odbioru: wczesny, wiosenny, majowy lipcowy, jesienny, późny, późnojesienny. Z uwagi na sposób pozyskiwania oprócz najczęściej spotykanego miodu patoki, produkowane są miody sekcyjne, plastrowe cięte i plastrowe zatapiane w miodzie

Skład chemiczny- pod względem chemicznym miód pszczeli jest stężonym wodnym roztworem cukrów. Jest to substancja silnie higroskopijna. Poniższa tabela przedstawia procentowe zawartości różnych substancji organicznych i nieorganicznych w miodzie.

Składnik Zawartość %
Woda 17,20
Białka
- globuliny i albuminy
- aminokwasy 		0,26
Popiół
substancje mineralne		 0,17
Kwasy:
cytrynowy, jabłkowy, mlekowy, bursztynowy
mrówkowy, masłowy propionowy, octowy
glukonowy		 0,57
Barwniki:
karoten, ksantofil, chlorofil
Substancje zapachowe:
aldehyd mrówkowy, aceton, aldehyd octowy
aldehyd izomasłowy, dwuacetyl -50
Enzymy:
Amylaza, B-fruktofuranozydaza, fosfotaza
oksydaza glukozowa
Hormony:
acetylocholina, hormon wzrostu
Witaminy:
kwas nikotynowy PP, tiamina B1,
kwas askorbinowy C, ryboflawina B2,
pirydoksyna B6, biotyna H,
kwas foliowy, kwas pantotenowy
Inhibiny:
substancje bakteriobójcze 		2,21
Węglowodany:
fruktoza
glukoza
sacharoza
melacytoza, maltoza, rafinoza, erloza, panoza
Wielocukry
38,19
31,28
1,31
7,31
1,50

Zapach- charakterystyczna właściość miodu pszczelego. Substancje aromatyczne określane jako olejki eteryczne pochodzą z nektaru różnych roślin i wykazują dużą odrębność. Intensywność zapachu miodu zależy od gatunku rośliny, z której kwiatów czerpany był nektar
Obecnie stosowane metody analityczne pozwalają dość dokładną identyfikację związków chemicznych stanowiących podłoże aromatu miodowego. Stosując metodę chromatografii gzowej stwierdzono obecność 50 różnych substancji aromatycznych. Zależnie od pochodzenia miodu substancje te występują w różnych ilościach i zestawieniach. Substancje zapachowe odznaczają się dużą lotnością, dlatego miody dłużej przechowywane i ogrzewane tracą częściowo aromat.

Kaloryczność- wartość energetyczna miodu dla organizmu żywego określana jest za pomocą ciepła spalania wyrażonego w kilodżulach (kJ) lub kilokaloriach (kcal). Wartość kaloryczna 1 kg miodu wynosi od 13.398 do 13.816 kJ lub 3.200 do 3.300 kcal

* przytoczono za Encyklopedia pszczelarska, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, W-wa 1989



LECZNICZE DZIAŁANIE MIODÓW ODMIANOWYCH

Lecznicze włąściwości znane były już przed tysiącami lat. Miód jako lek stosowali starożytni Egipcjanie, Gracy i Rzymianie. W medycynie ludowej od dawna zajmuje poczesne miejsce. Od najdawniejszych czasów wchodzi w skład receptur aptekarskich, z czasem ustępuje jednak miejsca preparatom chemicznym. Miód w polskim lekopisie nie występuje, pomimo tego wiele pozycji literaturowych podaje zastosowania miodu w leczeniu chorób serca, układu nerwowego a takrze stanów nerwowego i fizycznego wyczerpania.
Miód podobnie jak większość ziół działa powoli i wymaga długotrwałego okresu stosowania. nie wykazuje szkodliwych działań ubocznych.

Odmiana mioduSchorzenie
Miody nektarowe
Rzepakowy
  • wątroba i drogi żółcioiwe,
  • serce i naczynia wieńcowe,
  • stany zapalne dróg oddechowych.
Akacjowy
  • zaburzenia przewodu pokarmowego,
  • nerki i układ moczowy,
  • przeziębienia.
Lipowy
  • górne i dolne drogi oddechowe,
  • serce i układ krążenia,
  • układ nerwowy, stres.
Gryczany
  • układ krążenia, miażdżyca,
  • wątroba i działanie odtruwające,
  • niedokrwistość z niedoboru rzelaza.
Wrzosowy
  • nerki i drogi oddechowe, gruczoł krokowy,
  • stany zapalne jamy ustnej i gardła,
  • stany zapalne żołądka i jelit.
Wielokwiatowy
  • stany alergiczne dróg oddechowych,
  • wyczerpanie psychiczne i fizyczne,
  • serce i naczynia krwionośne.
Miody spadziowe
Spadziowy
z drzew iglastych
  • dolne drogi oddechowe,
  • przewód pokarmowy, zaparcia, biegunki,
  • choroby serca i naczyń, nerwice.
Spadziowy
z drzew liściastych
  • nerki i drogi moczowe,
  • wątroba i drogi żółciowe,
  • przewód pokarmowy, jelita.
Miody mieszane
Nektarowo spadziowy
  • stany wyczerpania fizycznego i psychicznego,
  • serce i układ krążenia,
  • zaburzenia trawieniowe.
* przytoczono za miesięcznikiem PSZCZELARSTWO - lipiec 2002



ILOŚCI ZEBRANEGO MIODU

Poniższa tabela przedstawia ilości miodu jakie udało się zebrać w poszczególnych latach

Rok Rodzaj miodu Średnia z ula
[kg]		 Średnioroczna z ula
[kg]
1998 Rzepakowy 4,06 23,73
Akacjowy 2,93
Lipowy 8,78
Mieszany 4,06
1999 Rzepakowy 19,63 34,25
Akacjowy 10,00
Lipowy 4,63
2000 Rzepakowy 10,4 17,39
Lipowy 6,99
2001 Rzepakowy 15,76 23,89
Lipowy 8,13
2002 Rzepakowy 18,40 29,94
Lipowy 11,54

* Rekordowy zbiór z jednego pnia jak dotchczas wyniósł 57 kg




Do góry


POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ